Querenme facer emijrar.
Pero esta é a miña terra
e aquí está o meu fogar.
Teño sanjre portujesa.
Son descendente real
do reino de Galaecia.
Eu só quería traballar
e monta-la miña empresa,
pero como me gusta fumar
pensan que son boa peza,
que no teño dereito a ná
e que o que teño é moita jeta.
Ijual debería traficar.
Ou facer como Amancio Ortega.
Ter nenos esclavo a traballar
enjordando as miñas cuentas.
Pero decidín ser leal
a o que hai na miña cabeza.
E si os demáis o fan mal
eu fareino con beleza
ainda que nunca cheje a ná
ou morra de soidade e tristeza.
Mes: julio 2023
-
-
Quien no ha querido ser rico
en un mumdo capitalista?
Pero si no tienes amigos,
de que te sirve la guita?
Ahora que me siento solo
y que sólo es un sentimiento
ya no quiero tenerlo todo,
sólo esquivar el sufrimiento.
Quisiera escapar al campo
y allí vivir con tres perros.
Pues si he aprendido algo
es a sólo confiar en ellos.
Yo no fuí el mejor dueño
pero aún extraño a mi Golfo.
Aún aparece en mis sueños,.
aunque ahora le llamen Dolfo
Si lo hice mal con uno,
lo haré bien con tres
aunque sólo sea por una vez.
No son palabras de humo.
Es una bendita penitencia
que cumpliré con paciencia.
Darles cariño, calor y alimento,
y ellos aliviaran mis tormentos,
pues nunca hubo mejor amistad
que la de un perro de compañía.
Por eso y para la eternidad,
a los perros ests poesía. -
Eu non quero seghidores no internet.
Eu quero ghañar 5000 ó mes
coma os ladróns do PP.
Pero quero facelo ben
sen ter que andar a foder.
Se puidera gañaríame a vida
vendendo as miñas poesías
e dicindo todo o que penso
sen ter ninhún resentimento
aínda que me levaran preso
ou me drohasen para sempre
co seu veneno de serpe
ao que chaman mediciña.
Se todo seghe ighual
veredes a que se aveciña.
Dín que non nos queren mal
pero fódennos a vida.
Isto é un estado criminal.
Dende os médicos ata a policía,
e o grupo empresarial
de adictos a cocaina.
A mín que me deixen en paz
e que me deixen buscarme a vida.
Eu neghome a paghar
o que rompen os de enriba. -
Cada vez que quiero morir,
echo toda la mierda fuera
poniéndome a escribir
y sálvese quien pueda.
Esto es lo que hicieron de mí.
Un ser de alma negra.
Ya no seré lo que fuí.
Mi corazón ahora es de piedra
y mi rostro no sabe sonreir.
Vivo en la eterna espera
del día que deba partir.
Para mí es una condena
eso que llaman vivir,
pero no me cortaré las venas,
todavía quiero resistir
hasta que todo el planeta sepa
todo lo que han hecho de mí.
Me jodieron la cabeza,
pero seré el último en reir
aunque ahora no sepa.
Me darán la razón a mí
aunque pocos lo quieran.
Psiquiatría casi me hace morir
pues no saben lo que recetan.
Tras dos decadas de dormir
a ver quién coño me despierta.
Yo sólo quería ser feliz
y me volvieron majareta. -
Cada vez que no me das muerte
consigues hacerme más fuerte.
Tu cerebro debe estar inerte.
Te deseo mucha suerte.
A ver si un día puedes verte
y aún así consigues quererte.
Sólo sabes con el frágil meterte
así que no eres más decente.
Has resquebrajado mi mente.
Aunque intentes esconderte
recibirás lo que mereces.
El karma siempre puede verte. -
Hace tanto que estoy mal
que casi me creo que es normal,,
que así es como tengo que estar,
siempre a expensas de los demás
por tener una enfermedad mental…
supuesta.
Porque esa siempre ha sido mi protesta.
A mí me han hecho pasarlo fatal
todos a los que pedí auxilio
así que si un día me suicido
será omisión de socorro,
por no decir homicidio.
Aunque culparán de todo a los porros.
No contarán ni el maltrato vivido
por cuenta de mi querido papá.
Ese que casi nos llega a matar
Ni a no haber podido estar
gran parte de mi infancia con mamá
por culpa de tener que trabajar
por querer suplir todas mis carencias.
Y que decir de mis creencias?
Educado en el catolicismo.
Religión sinónimo de cinismo.
Más el bulling que viví
en el colegio al que fuí,
que si no fuera por mi primo
yo sería el mayor de los primos.
Y aquella novia hija de puta
que cambió mi vida de ruta
dejándome hasta hoy encamado
con esquizofrenia diagnosticado.
El abuso de aquél jefe
que estando hipermedicado
exigió más que siete.
Sin vacaciones siete años.
Luego una relación turbulenta
y una ruptura dolorosa
tras la que necesité terapeuta
y me inflaron a drogas.
A veces consumía coca
pero ahora estoy enganchado
a esta medicación odiosa
que me tiene desesperado.
Y por si eso fuera poco
unos okupas a los que ayudé
casi me vuelven loco
echando alguna droga en algo que tomé.
Pero ellos siguen viviendo su vida
y yo he tenido que estar atado,
encerrado en psiquiatría.
Totalmente desesperado.
No sé que más quieren de mí
si ya todo lo he entregado.
Yo tan solo quería vivir
y entre todos me acabaron matando. -
Cómo se puede salir del psiquiatra
con más ansiedad de la que entraras?
A mí que no me digan que algo no falla.
La Seguridad Social mata.
Parece que los tengo en mi contra
desde que hago pública mi obra.
A mí me jodieron la vida
y exijo que me la solucionen.
No me basta una paga vitalicia
quiero que arreglen lo que rompen.
Parece que les jode no tener razón,
y así se tapan unos a otros,
mientras a mí me dan más medicación.
Eso sí que es de locos.
Cómo por haber ido a pedir ayuda
puedo acabar tan desquiciado?
Si me suicido sé que se la suda
y más tras como me están tratando.
Psiquiatría es una mentira
y yo soy un experimento
Ojalá que algún día
sus hijos pasen mi tormento.
Y si mis versos cargan ira
es porque tengo resentimiento.
A veces quisiera firmar mi despedida
pero quiero ver irse a alguno primero. -
Ya nunca jamás sabré
sí tal vez hubiera triunfado
si me hubieran tratado bien
y no me hubieran medicado.
Tal vez habría estudiado
como en su dia estudié
y con buena nota aprobé
sin esforzarme demasiado.
En algunas cosas superé
a mi propio profesorado
sólo porqué me pasé
muchos años encerrado
aprendiendo en internet
sin necesidad de graduado.
Sé que nunca superaré
a quién se haya licenciado
pero al menos entenderé
lo que pueda estar hablando.
Especialmente sobre la web
algo, ahora tan necesario.
Por siempre me pregunteré
lo qué habría pasado
sí me hubieran tratado bien
y no me hubieran medicado.